Κορίτσι Σκυθρωπό

🇬🇧 English

“Many years ago, summers in the village would come alive, as the immigrants returned from abroad for their summer holidays. In the midst of that liveliness, I remember an innocent childhood love being born.

How could I not see the holy water in her eyes, with her dark hair and .....

closed lips? Who would be the lucky one to live that divine moment? I was not the fortunate one.

There, within my childhood years, I remember time flowing so slowly, yet silence had meaning. Chara, the girl with the sorrowful blue eyes, remained a mystery.

Many years passed… and one day, while listening to the music of Khachatur Avetisyan, this sweet childhood memory, this memory of innocent love, came out of me almost instantly and was expressed through the lyrics I wrote for this song — “The Gloomy Girl.”

A love that was never spoken, yet never left my mind.”

🇹🇷 Türkçe

“Yıllar önce, yaz aylarında köy yeniden canlanırdı; çünkü gurbetçiler yaz tatilleri için yurt dışından geri dönerdi. İşte o canlılığın içinde, masum bir çocukluk aşkının doğduğunu hatırlıyorum.

Onun koyu saçları ve kapalı dudaklarıyla gözlerindeki kutsal suyu nasıl görmeyebilirdim? O ilahi anı yaşayacak şanslı kişi kim olacaktı? Ben o şanslı kişi olamadım.

Çocukluk yıllarımın içinde, zamanın çok yavaş aktığını hatırlıyorum, ama sessizliğin bir anlamı vardı. Hüzünlü mavi gözlere sahip Hará, benim için bir gizem olarak kaldı.

Yıllar geçti… ve bir gün, Khachatur Avetisyan’ın müziğini dinlerken, bu tatlı çocukluk anısı, bu masum aşkın hatırası, içimden neredeyse anında çıktı ve bu şarkı için yazdığım sözlere dönüştü — “Hüzünlü Kız.”

Hiç söylenmemiş bir aşk… ama zihnimden hiç gitmeyen bir aşk.”

🇦🇲 Հայերեն

«Շատ տարիներ առաջ գյուղի ամառները կենդանանում էին, որովհետև արտասահմանից վերադարձող գաղթականները գալիս էին իրենց ամառային արձակուրդներին։ Այդ աշխուժության մեջ ծնվեց մի մանկական ու անմեղ սեր։

Ինչպե՞ս չտեսնեի նրա աչքերի սուրբ ջուրը, մուգ մազերով ու փակ շուրթերով։ Ո՞վ պիտի լիներ այն երջանիկը, որ կապրեր այդ աստվածային պահը։ Ես այդ երջանիկը չեղա։

Իմ մանկության տարիներում ժամանակը շատ դանդաղ էր անցնում, բայց լռությունն իմաստ ուներ։ Խարա անունով աղջիկը՝ իր տխուր կապույտ աչքերով, մնաց մի առեղծված։

Շատ տարիներ անցան… և մի օր, լսելով Khachatur Avetisyan-ի երաժշտությունը, մանկության այդ քաղցր հիշողությունը, այդ անմեղ սիրո հիշողությունը, գրեթե անմիջապես դուրս եկավ իմ ներսից և արտահայտվեց այն բառերի միջոցով, որոնք գրեցի այս երգի համար՝ «Տխուր Աղջիկը»։

Մի սեր, որը երբեք չասվեց, բայց երբեք չհեռացավ իմ մտքից»։